Mor bluz...hemen şimdi!

İşyerinde bir arkadaşım var...Benden daha kilolu...Hayatı boyunca kilo alıp vermiş ama şu anda sanırım en yüksek kilosunda...Benim yazıldığım salona yazıldı ama gelmiyor...Diyet de yapmıyor..Offf çok kilo vermem lazım diye daha başlamadan demoralize olup iyice saldı sanırım kendisini....Dun birlikte kahve icerken bana sali gunu yogaya gelir misin, tek basima gitmek istemiyorum,en şişman bensem diye çekiniyorum dedi.... Bu bende o kadar çok çağrışım yaptı öyle düşünceleri beraberinde getirdi ki... Topluma ve özellikle kadınlara dayatılan "ne olursa olsun hep zayıf-genç ve güzel ve bakımlı ve mükemmel olmalısın"ın bir yansıması bu...Düşünün....şişmansanız hiç "üff yaa şimdi grupla havuza-denize-tatile gidilcek ama bu halde milletin içinde denize giremem, mayo giyemem" dediniz mi? Ve o programa gitmemeyi tercih ettiniz mi? Eminim vardır içimizde bunu diyenler.... Ben de çekinirim milletle denize-havuza girmekten acaba ne düşünürler diye...ama bunun benim hayatımı engellmesine izin vermem, gider keyfimi yaparım....ama o cesareti bulamayanlar mayo giymemek için tatile bile gitmeyenler yok mu?Var........

Ya da üfff şişmanım ne giysem nasılsa yakışmaz diyip simsiyah bi pantolanla simsiyah bi tshirtü üniforma edinenler? Renkten bile kaçanlar?Kendine rengi bile sırf kilo yüzünden yasaklayanlar?

Arkadaşımın sözleri bunun gibi pekçok düşünceyi çağırdı kafamda...çok üzüldüm...ne hisettiğini çok iyi biliyorum çünkü.....Doğumdan sonra aynada gördüğüm vücuduma bakıp "Bu vücut nasıl toparlanacak, asla eskisi gibi olamam" dediğimi hatırlıyorum.... Ki eskisi dediğim görüntüm de mükemmel değildi ama benim için kabul edilebilir bir görüntüydü.... Bir ay kadar sonra kendimi biraz da olsa incelmiş hissederek girdiğim mağazada 46 beden pantolona zor sığdığımı hatırlıyorum... nasıl ümitsizliğe kapıldığımı ve 46 beden pantolon aldım diye üzüldüğümü....kasadaki kızın bile etikete bakarken beni kınadığını düşünmüştüm....neymiş? 46 beden pantolon almışım.....eeee ne var yani? Niye bu kadar takıntılıyız?Kim yaptı bizi böyle?

O gün çok moralim bozuldu....Bi de doğum sonrası normal bi şişmanlık diil, acayip deforme oluyo vücut, tuhaf bi şişlik, gülerken sallanan bi göbek! öyle olmayanlar da vardır tabi....

Ama hayır dedim....Ben çocuk doğurdum, Allaha şükür sağlıklıyım, bebeğim çok sağlıklı ve güzel....Dünyanın en güzel duygusunu yaşadım, pantolonum 46 bedenmiş ne gam! Ben anne oldum, çok mutluyum, her günümü her anımı bu mutluluğu yaşayarak geçiricem ve bu salak etketin sinirimi bozmasına izin vermiycem! Ve renkli-canlı giyinmeye başladım, her yere bakımlı gittim, dışarda bi yere gidiyosam asla fönsüz gitmedim, kuaföre gidemesem de kendim fönledim saçımı, makyajıma-parfümüme dikkat ettim, ellerimi ayaklarımı bakımlı tuttum.....Ve bebişin mevlüdüne gelenlerin "oooo dönmüşsün bile eski kokoş haline" cümleleriyle havalara uçtum.... Bana bakıp "ah canıım ne güzel inceciktin nasıl şişmişsinnnn" diye daha kapıda moralimi bozmaya çalışan o salağı hiiiç takmadım kafama.......

Doğuma giderken 87 kiloydum!Doğumdan çıktım 15 gün balon gibi şiştim....sadece 3 kilo gitmişti şok oldum...sonra 10 kilo kendisi gitti...77yle başladım kilo vermeye çalışmaya...şimdi 71im.....bu kadar zamanda 6 kilocuk mu? Evet 6 kilocuk ama 77 mi olmayı tercih ederim 71 mi? Tabi ki 71... o zaman afferin bana!

Bu yazının ana fikri:Mor bi bluz giymenin, saçları bakımlı gezmenin, makyaj yapmanın, çiçekli bi taç takmanın, spor yapma zevkinin, yüzerken suyla terapi olmanın hiçbirinin kilonuzla ilgisi yok! Lütfen bunları yapın! İnsanlardan çok sizin kafanızda o kınamalar! Kendinizi kınamayın... Giyinin süslenin renklenin...Kendinizi aynada daha çok beğendikçe daha kolay olur diyet de spor da ........Lütfen hepiniz yarın rengarenk başlayın güne....Hadi mor bi bluz giyin!